istorijat tvorca fonda:
BITEF

Moderno pozorište imalo je svoj najplodniji period od šezdesetih godina XX veka. To je period novih formi, doba izlaska iz baroknih i klasiciastičkih dvorana na ulice, trgove, garaže, barutane, potkrovlja, podzemlja, godine kada je pozorište pripalo mladima i njihovom protestu, doba kad se pozorište ponovo vratilo u dvorane ali preobraženo. U isto vreme javljaju se brojni pozorišni pokreti kao što su: “totalno pozorište”, “pozorište surovosti”, “pozorište prizora”, “teatar gerile”, “pozorište novog teatralizma ili nadrealističke obnove”, pozorište kraja drugog milenija…
Bez obzira na period recesije u ekonomskom smislu, pozorište osamdesetih bilo je plodno, obeleženo transavangardom ili postavangardom. Na prelazu u devedesete naslućivalo se “pozorište sinteze”. Početkom devedesetih “parateatar” – teatar koji se sve više služi stilizovanim pokretom, pantomimom, borilačkim i cirkuskim veštinama, elementima lutkarskog pozorišta, drevnim ritualima i muzikom, osvaja svetske scene. Beogradski internacionalni teatarski festival osnovan je 1967. godine na inicijativu beogradskog avangardnog pozorišta Ateljea 212 kao festival novih teatarskih tendencija. Bio je među prvima u svetu koji je otkrio tradicionalne forme pozorišta Istoka kao što su Katakall dance theatre ili Beijing Opera. Učešće na BITEF-u nije bilo reprezentativno, svaka trupa predstavljala je sebe i svoje shvatanje umetnosti. Svake godine dolazile su trupe iz najrazličitijih zemalja sa svih kontinenata. Godine 1972. prvi put je na BITEF-u prikazano nekoliko primera korena pozorišne umetnosti: japanski noh i kyogen, izvorni flamenko i drevne ritualne igre. Godine 1973. BITEF je poseban značaj dao stvaralaštvu Miroslava Krleže. U želji da proširi svoju publiku izvan kruga pozorišnih stručnjaka, pored saradnje sa televizijom, BITEF je tražio nove prostore kao što su fabričke hale, velika dvorana Doma sindikata, radnički univerziteti, studentski centar. Godine 1973 žiri su sačinjavali pozorišni kritičari kako iz naše tako i iz stranih zemalja. Iste godine ustanovljena je nagrada publike. Naredne 1974. žiri su sačinjavali glumci i reditelji iz Beograda. BITEF je svake godine menjao sastav žirija. Godine 1976. preuzeo je ulogu teatra nacija koji se 1975. otisnuo iz Pariza gde je osnovan. Iste godine održan je Uneskov seminar o formiranju mladog glumca pod rukovodstvom Eugenia Barbe. Pored toga ovim BITEF-om otpočelo je traganje po svetu za filmskim dokumentima na temu – pozorište. U okviru fesativala bili su angažovani i studenati. Na 14. BITEF-u studenti Arhitektonskog fakulteta pod mentorstvom Bogdana Bogdanovića prikazali su jednu faza studijskog programa – simboličnu formu grada Rabut-doline. Svaka nagrađena trupa mogla je uzeti učešće i na narednom festivalu. Pored dramskih predstava, svake godine prikazivane su one scenske umetnosti koje utiču na moderno pozorište. U Galeriji 212 priređivane su izložbe najnovijih tendencija u likovnoj umetnosti a mogli su se videti i eksperimentalni filmovi. Za vreme održavanja BITEF-a publika se mogla susresti sa stvaraocima i prisustvovati razgovorima Okruglog stola. Kada je 1989. umrla Mira Trailović, jedan od idejnih tvoraca i osnivača, BITEF je bio posvećen uspomeni na nju. Godine 1992. usled sankcija međunarodne zajednice prema trećoj Jugoslaviji, BITEF nije bio internacionalan. Bez razumevanja i ambicije celog Beograda kao i zamašnih finansijskih sredstava BITEF ne bi postao centar jedne uznemiravajuće umetnosti.
Početkom novog milenijuma predstave BITEF-a obeležila je prezentacija problema dobra i zla. BITEF je svake godine promovisao međukulturne uticaje. Brojni umetnici koji su gostovali na BITEF-u kao nepoznati ili teško prepoznatljivi kasnije su zauzeli značajno mesto u istoriji pozorišta XX veka. Među njima su: Jerzy Grotowski, Living Theatre, Alwin Nicolais, Rishard Schechner, Luca Ronconi, Bread and Puppet Theatre, Nuria Espert, Odin Theatret, Eugenio Barba, La Mamma Theatre, Ingmar Bergman, Joserh Chaikin, Pip Simmons, Charles Ludlam, Shujy Tarajama, Merce Cunningham, Peter Stein, Peter Brook, Robert Wilson, Pina Bausch, La Fura dels Baus, Johann Kresnik, Meredith Monk i drugi. Mnoge istorijske predstave doživele su svoje premijere na BITEF-u kao Ronconijev “Orlando Furioso” i “Orestija”, “Sluškinje” Victora Garcie i Nurie Spert, “Dionis69” Richarda Schechnera, “Hamlet” Teatra na Taganke Jurija Ljubimova i “Don Žuan” Teatra na Maloj Bronoj Anatolija Efrosa, “Troil i Kresida” Davida Esriga iz Bukurešta i mnoge zapadnonemačke predstave Lietzau, Steion, Zadek, Pezmann, Ciulli, Nels-Peter Rudolf. Kao prvi međunarodni teatarski festival nagrađen je 1999. specijalnom nagradom od Premio Europa per il teatro, Taormina arte /izvodi iz kataloga/